Dagbók Bríet Jóns...

miðvikudagur, apríl 11, 2007

So long, farewell

Ég er farin.

www.nifteindin.wordpress.com

Bless Blogger. Við áttum góða tíma saman og ég mun aldrei gleyma þér, sem varst upphaf mitt í bloggheiminum.

miðvikudagur, apríl 04, 2007

Myndband #5-6-7: Kampavín

Ég gleymdi myndbandi mánaðarins í marsmánuði. Herregud! Nú skal bæta úr því með syrpu af kostulegum aðförum Lilý elskunnar. Ég á þó mín móment sem þulur líka...

mánudagur, mars 26, 2007

Ef allt virðist vesen og vafstur

Um helgina sat ég skátaþing í annað skipti á ævinni. Fyrra skiptið var 2004, þegar nýr skátahöfðingi var kosinn og mikil kosningabarátta í gangi; ekki varð ég svikin um drama nú frekar en fyrri daginn. Kosið var um nýja skátadagskrá, sem ég studdi fyllilega, en í tengslum við það var líka kosið um breytingu á skátalögunum. Elsku skátalögunum, sem ég lærði samviskusamlega utan að þegar ég byrjaði í skátunum (klárlega eitt besta múv á minni ævi (að byrja í skátunum sem sagt)). Svigi inni í sviga er alltaf svo hress. Allavega, ég var alfarið á móti þessu! Svo byrjuðu umræður um þetta á þinginu og ég skipti um skoðun. Og svo aftur. Og aftur. Og 27 sinnum í viðbót. Jiminn eini. Niðurstaðan: ef ég hugsaði málið út frá mínum persónulegu tilfinningum og hugmyndum um hátíðleika væru gömlu lögin klárlega málið. En ég þurfti líka að hugsa þetta með hugarfari sveitarforingjans. Hugmyndin í nýju dagskránni er sú að viss stígandi verði í starfinu, meðal annars er þetta gert með því að hjá yngstu börnunum er lögð áhersla á skátalög 1-4, hjá næsta hóp bætast þrjú við o.s.frv. Hvað inntak varðar hefur lítil sem engin breyting hefur átt sér stað í nýju lögunum, þau eru bara orðuð öðruvísi (hver grein er "Skáti er" + eitt orð, í stað setninga) og raðað í samræmi við þennan stíganda. Þau félög sem hafa verið að prufukeyra nýju dagskrána voru sammála um að börnin ættu auðveldara með að tileinka sér skátalögin í þessari mynd. Tilfinningagildið vék fyrir sveitarforingjahugsunarhættinum og nú er ég á því að þessi nýju skátalög muni auðvelda foringjum að standa að markvissu og öflugu skátastarfi. Æh, gömlu lögin munu þó alltaf eiga sérstakan stað í hjarta mér... en vert er að hafa í huga að þau eru ekki einu sinni upprunaleg, skátalögunum hefur áður verið breytt.

---

Mæli ekki með því að fólk horfi á þáttinn American Inventor ef það vill halda trú sinni á mannkynið.

- Sooo... your invention is a stick?

- No. It's actually more of a wand.

Þessi gaur komst ekki áfram. Sörpræs, sörpræs.

þriðjudagur, mars 20, 2007

POP! Goes my heart!

Eitthvað virðist bloggandinn hafa yfirgefið mig þessa dagana. Jiminn. Ég get þó tilkynnt það að ég er búin að setja inn alveg heilan helling af myndum!

Valdís og Helgi voru hjá mér um helgina og það var ofur næs! Þau létu fara vel um sig í "byrginu" og ég dekraði við þau með skúffuköku, kjúlla og læri (mamma á heiðurinn af sumu). Valdís hjálpaði mér að velja gleraugu og þau misstu sig á 70% útsölu í Rúmfó. Auðvitað var farið á KFC fyrir Sósuna og tekinn einn Prison Break og Gilmore. Good times!

sunnudagur, mars 11, 2007

Sko mína!

Þetta er það sem ég hef afrekað um helgina: skipta á rúminu, setja í þvottavél & þurrkara, þurrka af öllu í herberginu mínu, ryksuga herbergið mitt, setja kvittanir og drasl í möppur, koma bókmenntaglósunum úr augsýn (miðannarprófi lokið jibbíjei) og baka tvær skúffukökur! Hvaðan kom þessi dugnaður? Jú sjáið til, um hálf fimm leytið í dag sat ég á náttfötunum uppi í rúmi að horfa á Gilmore þegar ég ákvað að líta yfir farinn veg. Því er skemmst frá að segja að niðurstaðan var sú að bróðurparti helgarinnar hafi verið eytt í náttfötunum fyrir framan tölvuna. Donc, ég fékk samviskubit og þá fór ég að gera allt þetta sem ég taldi upp áðan. Klapp klapp.

Á föstudaginn var árshátíð enskunnar og ég var hress sem aldrei fyrr. Skemmti mér prýðilega þangað til mér tókst einhvern veginn að týna bæði Ingunni og símanum mínum... ekki góð blanda! Þannig að ég eyddi guðmávitahvað löngum tíma í að ráfa ein um þetta völundarhús sem Hótel Saga er! Jiminn eini! Á einum tímapunkti var ég kominn inn í eitthvað eldhús, þar hitti ég mann sem var eigi glaður að sjá mig. Hann fylgdi mér út og leitin hélt áfram. Loks fann ég enskufólk og fékk þar síma lánaðan, en þá var Ingunn farin heim og vissi ekki um símann. Sem betur fer kom hann í leitirnar, einhver stelpa hafði fundið hann inni á klósetti. Gott þetta Una.

fimmtudagur, mars 01, 2007

SubjunctiveGerundProgressivePerfective

Yo yo ég get sagt með góðri samvisku að ég hafi lært í allan dag. Hvenær sá dagur hófst er aukaatriði (einhvern tímann á milli 13:59 og 14:01). Þar sem mér tókst loksins að klára bókmenntirnar í gær var það málfræði í dag... ekki seinna vænna þar sem miðannarpróf í þeirri grein er á morgun. Enn hangir yfir mér stórt og svart mál- og menningarsögu ský. Oh my oh my. Stefnan er tekin á maraþon lestur um helgina í bland við ræktina og jafnvel eina staka gæðastund með familíunni. Hver veit nema ég geri tilraun til að fara á fætur á meðan sól er enn á lofti.

Framtíðin er alltaf að skýrast. Held það sé komið nokkuð á hreint að Ísland og þeir sem þar búa muni njóta kynngimagnaðrar návistar minnar næstu 2-3 árin. Þá er það bara spurningin um einfalt eða tvöfalt BA-próf, rússnesku eða frönsku? Allar tillögur vel þegnar.

sunnudagur, febrúar 25, 2007

Sýndarveruleiki og Myndband #4: Skápurinn

Eitt sinn las ég merka skáldsögu eftir verðlaunahöfund. Þar sagði frá íbúum borgar einnar sem kusu frekar að lifa lífi sínu í dásvefni, tengdir sýndarveruleikavél, en að taka þátt í umheiminum. Á yfirborðinu virtist borgin hafa lagst í eyði, en í raun og veru dvöldust allir íbúarnir í hylkjum neðanjarðar.

Lestur þessarar bókar snerti við mér á marga vegu. Nei djók. Ég las þetta í Andrésblaði, hoho.

Ég svaf til 15 í dag... spurning um að fjárfesta í sýndarveruleikavél? Litla lata Una hefur lítið afrekað um helgina eftir að hún náði loks að þræla sér í gegnum Self-reliance eftir Emerson á föstudagsvöldið. Mun það hafa verið 4. eða 5. tilraun. Svefn, ræktin og sjónvarpsþátturinn 24 er svona nokkurn veginn helgin mín í hnotskurn. Til hamingju.

Svo átti ég víst eftir að setja inn myndband mánaðarins. Í þetta sinn ákvað ég að leita til upprunans... UV partýið, þar sem myndbandagerðin hófst and a star was born - Lilý!

sunnudagur, febrúar 18, 2007

Lost

Ég elska Eurovision svo. Eða kannski er ég bara að nota niðurhal á Eurovision lögum sem afsökun fyrir að læra ekki? Má það vera? Ég, sem hef alltaf minn trausta Minesweeper.

Uppáhaldshálsmenið mitt er týnt. Ég er bókstaflega búin að snúa öllu á haus en finn ekkert nema ryk (og nóg af því). Ég reif meira að segja lakið af rúminu og tók koddana úr koddaverunum en nei... nú varð mér litið á sængina. Þó ég hafi leitað í sængurverinu er kannski ráðlegt að taka hana úr og hrista. Uh. Hápunktur kvöldsins var eflaust þegar við mamma áttum quality time við að gramsa í innihaldi ryksugupokans, það var ótrúlega gefandi - gleðilegan konudag!

Framtíðin skelfir mig. Planið sem ég hélt að ég væri komin með er í dauðateygjunum og ég er litlu nær. Hjálp!

laugardagur, febrúar 17, 2007

Ó minn Guð

Nú er klukkan 9 á laugardagsmorgni. Fyrir um það bil klukkustund síðan vaknaði ég og hugði farir mínar ekki sléttar. Hausverkur, uppköst og almenn vanlíðan. Eftir eina auma vísindaferð! Ég, sem verð nánast aldrei þunn! Þegar ég, af öllum, get ekki sofnað aftur kl. 8 á laugardagsmorgni er eitthvað mikið að! Þetta þýðir bara eitt: ég er að verða gömul. Úff.

Held ég fari og heilsi upp á félaga minn klósettið...

Viðbót kl. 10:52

Hættuástandi er aflýst. Mér líður betur, og ekki nóg með það heldur er ég vöknuð fyrir 11 á laugardegi, sem hlýtur að teljast einhvers konar kraftaverk! Eins gott að ég er að nýta tímann vel (sem sagt, hlusta á gömul Eurovision lög til að koma mér í stuð fyrir kvöldið).

miðvikudagur, febrúar 14, 2007

Born in Reykjavík, hæfileikarík...

Dísa hélt upp á afmælið sitt á laugardaginn og þemað var stjörnur. Eftir miklar vangaveltur ákvað ég að fara sem the ultimate star - Silvía Nótt. Mig langar til að þakka Helgu Auði fyrir að vera sminkan mín og mála stjörnu yfir augað á mér, hefði jafnvel verið sniðugt að fara í Blómaval ÁÐUR en það gerðist en hey... hitti bara eina manneskju sem ég kannast við. Gott að vera kúl: "hæégeraðfaraíþemapartý eh eh eh".

Shining in the light!

Svo er Helga Auður mín farin aftur til Þýskalands og ég sakna hennar. Elsku Skógastelpurnar mínar, ég meinti sko það sem ég sagði þegar ég hringdi í ykkur alveg blekuð frá Krít (eða það hlýtur að vera)!

7 ára afmælið hennar Helgu (Helga, Dísa, ég og Gissur)

þriðjudagur, febrúar 06, 2007

Ó gúllí gúllí

Ég er lítill lasinn ræfill sem á að skila fyrstu ritgerðinni í Composition II á morgun og er ekki byrjaður. Ég tók meðvitaða ákvörðun um að slaufa skólanum í dag og svaf lengi lengi. Svo vaknaði ég og hringdi í mömmu, bar mig heldur aumlega, svo aumlega að sú gamla hélt beinustu leið í Heilsuhúsið og kom heim með King Jang jurtamixtúru, Omega 3 og C-vítamín. Sem ég hef innbyrt samviskusamlega. Ég tel þessi veikindi augljósa staðfestingu á því að ég sé komin af léttasta skeiði. Ég hef ekki orðið svo veik að ég hafi þurft að vera heima síðan ég man ekki hvenær... svo fer ég í skátaútilegu og hvað gerist?

Já, skátaútilegu. Því nú er ég Hraunbúi.is. Um daginn var hringt í mig og ég beðin um að taka að mér skátasveit. Viku síðar var hringt í mig úr Árbúum og ég beðin um að taka að mér ylfingana! Maður þarf bara að neita fólki hægri vinstri. Talandi um að vera eftirsótt... ætli þetta sé strætóskýlið? En ég fór sem sagt í útilegu um helgina með Rauðskinnur. Ég er reyndar ekki tekin við strax, það gerist í lok febrúar, en ég fór með til að kynnast stelpunum og leyfa þeim að kynnast mér. Og nú sit ég hér með hor í nös og höfuðpínu! En það var gaman samt, allt of langt síðan ég hef farið í skátaútilegu. Ó Skeifur!

Ég get svo svarið það, þessi ritgerð er ekkert að skrifa sig sjálf. Heimur versnandi fer. Hins vegar fann ég síðu á netinu þar sem ég get hlustað á sigurlögin úr Eurovision frá upphafi. Ég er komin á 1964 - Non Ho L'Eta (Ítalía).

miðvikudagur, janúar 24, 2007

Fight face

Miðvikudagar eru erfiðir dagar. 8:20 – dagar. Ég er ekki viss um að ég muni afreka meira en 4 bls. lestur í hádeginu á miðvikudögum, þó mun ég alltaf reyna. Það er bara eitthvað svæfandi við þetta rólega andrúmsloft á Þjóðarbókhlöðunni. Ég hóf einmitt þennan miðvikudag á fyrirlestri og skoðunarferð um þá stofnun. Meðal annars sáum við vasaútgáfu af þýskum atlas, sá var ívið stærri en Íslands Atlasinn sem kom fyrir skömmu síðan. Í fullri stærð var þessi atlas víst á hæð við meðalmanneskju. Hentugt uppflettirit!

Núið – gotta love it. Eftir nokkra mánuði af 2 fyrir 1 á vídeoleigum, 25% afslátt af brúnkukremi og 50% af draumahandklæðum kom ultimate vinningurinn:

Til hamingju með glaðninginn!
Gegn framvísun þessa miða fær Una Guðlaug Sveinsdóttir og einn vinur/vinkona að æfa frítt í 2 vikur Jiu Jitsu hjá Sjálfvarnarskóla Íslands.

Thaaaat’s right. Ég, í Sjálfsvarnarskóla Íslands. Þetta er náttúrulega ekkert nema sprenghlægilegt. Engu að síður ákvað ég að skella mér og bauð Helgu Auði með. Nú höfum við farið tvisvar (hálfnaðar sem sagt) og höfum gaman af. Reyniði bara að kyrkja mig hohoho! Það fer ekki á milli mála að við Helga erum mestu gelgjurnar á svæðinu, flissum eins og einhverjar smápíkur og finnst allt svo óóógeðslega fyndið. Haha, til hamingju við.

laugardagur, janúar 20, 2007

Myndband #3: Snæfríður í stuði

fimmtudagur, janúar 18, 2007

Áramótaheit

Hætta að segja djóóóóók (síðbúin gelgja er slæm).
Vera dugleg í ræktinni og hætta að fá feitUNA.
Hætta að innbyrða ost eins og... eins og... súrefni.
Verða heilsteyptur og hamingjusamur einstaklingur.
Muna hvað afgangurinn af áramótaheitunum var.

Skólinn er byrjaður og ég er dugleg. Keypti mér bækur í dag og fór á bókhlöðuna í hádeginu. Markmiðið var að lesa 18 bls. kafla í enskri málsögu. Endanleg tala var 4 bls. og ég vona að ég hafi ekki hrotið (hátt).

Jólin voru góð og fjölskylduvæn. Fjölskylduspilið var spilað á hverju kvöldi, við Jóhanna vorum saman í liði og unnum alltaf. Þegar sú stutta var komin í bólið svöluðum við hin Prison Break fíkninni. Michael Scofield, you're mine. Jólaboðið hjá ömmu stendur alltaf fyrir sínu og þetta árið var barnaþema. Tvær nýfæddar, ein 1 árs, nokkur á aldrinum 4-9 ára og svo tvær ófrískar. Kling kling. 27. des hélt ég norður í land og hitti þar gott fólk sem ég átti með góðar stundir. Flugeldavinna og næturvakt (tilheyrir), áramótapartý, Gilmore maraþon og LUV reunion svo eitthvað sé nefnt. Jú, og sumarbústaðarferð!

Lanið fékk hamstur í jólagjöf og var gleði hennar jafnvel meiri en Reg hér um árið ("best Christmas ever!"). Eftir 2 mínútna umhugsun skýrði hún hann Fýlóstratus. Uh? Því miður virðist hann hafa verið veikur fyrir því hann lifði ekki af viku í eigu fjölskyldunnar. Ég held því fram að hann hafi verið þunglyndur. Sem betur fer var Jóhanna ekki búin að tengjast honum mikið og nú er búið að "repleisa" hann með stuðboltanum Snæfríði sem stundar gjarnan loftfimleika og rimlaát. Jóhanna er himinsæl!

Sjálf fékk ég yndislegar jólagjafir, fimm bækur (húrra!), þar af tvær ljóðabækur á ensku, gjafakort í Kringluna, trefil, bol og geisladiska. Veglegasta ritverkið er án efa Don Kíkóti, sem er besta bók allra tíma skv. kápunni. 1000 bls. kilja og ég er búin með tvo kafla. Nú þarf maður að standa sig!

Hér eru myndir af því þegar Tóta kom frá Norge og Valdís frá Akureyri.

Hér eru myndir af jólunum.

miðvikudagur, janúar 10, 2007

Deux-mille-six

Slagorð ársins: "Campus – for school and pleasure" (strokleður).

Kveðjustund ársins: Þegar ég kvaddi Bókabúð Jónasar og alla
vinnufélaga mína þar, vitandi það að þegar ég sneri aftur væri búið að
loka búðinni fyrir fullt og allt.

Kaup ársins: Gleraugnahreinsi-kittið mitt.

Borg ársins: París, ó París!

Vöðvabólga ársins: Að dröslast með 35 kg farangur + þunga tölvutösku +
þungan bakpoka frá Íslandi til Parísar og upp í híbýli mín.

Rækt ársins: Stigarnir í 185 rue de Courcelles, þar sem ég bjó í 4
mánuði. Áttunda hæð og engin lyfta...

Vesen ársins: Að stofna bankareikning í París.

Skóli ársins: Sorbonne (svöl).

Bekkjarfélagar ársins: Reiði Gaurinn og Heimspekingurinn (Hakan og Abdel).

Stress ársins: Nú get ég ekki valið á milli, en bæði tengjast
ferðalagi til Sölden. 1) Þegar ég stóð á lestarstöðinni minni, að
leggja af stað út á flugvöll og áttaði mig á því að flugið færi eftir
1 ½ klst. 2) Þegar hélt að lestin frá Mílanó til Sölden færi kl.
10:00, kom á lestarstöðina kl. 09:10 og sá þá að lestin átti að fara
09:05.

Kvikmynd ársins: Perceval le Gallois.

Bókasafn ársins: Biblioteque de Saint Genevieve. Stofnað einhvern
tímann á 17. öld ef ég man rétt. Ég fór þangað til að skoða blogg og
vera á msn.

Heimferð ársins: Eftir partý hjá Emelie, þegar við Frances fundum
"I've never felt so happy"-kveikjarann og lampaskerm, eignuðumst
"vini" og urðum vinkonur.

Dramatískt augnablik ársins: Þegar við Lilý hlupum mót hvor annarri á
Waterloo stöðinni í London, ekki búnar að hittast í 6 mánuði.

Bar ársins: Stix.

Vonbrigði ársins: Háskóla madness.

Bakstur ársins: 5. apríl, International Pancake Day, sem ég, Frances
og Katarina héldum hátíðlegan.

Ferðalag ársins: Páskafríið. Cannes-Nice-Mílanó-Feneyjar-Mílanó og
endaði svo með að koma óvænt til Sölden! (surprise ársins)

Myndband ársins: Myndbandið af því þegar ég kom stelpunum á óvart í Sölden.

Hetja ársins: Ég, fyrir að hafa ferðast ein til Cannes-Nice-Mílanó-Feneyja.

Skyndiákvörðun ársins: Þegar ég ákvað að fara til Feneyja 10 mínútum
áður en lestin fór.

Skíðagarpur ársins: Ég.

Kaldhæðni ársins: Sjá "Skíðagarpur ársins."

Blundur ársins: Þegar ég dottaði í hljóðfræðitíma í París, fyrst
sitjandi beint fyrir framan kennarann ("Una? Uuuna?") og svo þegar við
vorum í laboratoire að taka okkur upp á segulband. Fyndið að hlusta á
þá spólu skal ég segja ykkur.

Garður ársins: Garður Monet.

Gengin-í-barndóm ársins: Disneyland í París.

Heimsókn ársins: Allar heimsóknir sem ég fékk til Parísar, þær voru
mér svo verðmætar. Halla Dögg, Mamma & Jóhanna Lan, Lilý og svo
auðvitað Team Wohnmobil!

Túristi ársins: Lilý Erla Adamsdóttir í París.

Sjónvarpsþáttur ársins: Little Britain.

Maður ársins: Moussa.

Partý ársins: Alþjóðlega matarboðið sem bekkurinn minn í París hélt,
þar sem allir komu með rétt frá sínu landi.

Safn ársins: Musée d'Orsay.

Fimmtudagskvöld ársins: Síðasta fimmtudagskvöld okkar Frances í París.
Vorum búnar að læra fyrir lokaprófið allan daginn, fórum svo í bíó og
enduðum kvöldið með að sitja í grasinu á Champ de Mars að drekka
hvítvín og horfa á Eiffelturninn blikka.

Skuggalegur fýr ársins: Gaurinn sem elti mig þegar ég var að labba
heim af próflokadjammi. "Ég ÆTLA með þér inn," sagði hann grimmur á
svip. "Non!" æpti ég og hef sjaldan verið jafn snögg inn.

Kirkja ársins: Kirkjan sem við Frances sáum svona fimmtíu sinnum í Lyon.

Vindur ársins: Brjálaði vindurinn í Avignon sem skemmdi eyrnalokkinn minn.

Nýjung ársins: MySpace.

Húfa ársins: Stúdentshúfan mín, sem fagnaði með mér 1 árs
stúdentsafmæli þann 16. júní og losnaði þá við hvíta kollinn um
stundarsakir.

Rithöfundur ársins: Kazuo Ishiguro, sem kom á Uppló í sumar og áritaði
bók fyrir mig.

Tónleikar ársins: Sigur Rós í Öxnadal.

Uppákoma ársins: Þegar Daði bróðir gekk í gallabuxunum mínum í heilan
dag, án þess að vita að þær tilheyrðu litlu systur.

Celeb ársins: Ég, á strætóskýli!

Pirr ársins: Leiðindi í Blogger.

Endurfundir ársins: Þegar Tóta kom frá Norge og Valdís kom óvænt frá
Akureyri og það var DD Gúbbý jón good times.

Lag ársins: Fix you.

Vinir ársins: Mínir. Bestir.